DTH – Dolnośląskie Towarzystwo Historyczne

Od kilku lat, Dolnośląskie Towarzystwo Historyczne zbiera różne materiały archiwalne dotyczące wojennej historii miasta Lubiąż (niem. Leubus) i jego najbliższych okolic. W okresie 2 wojny światowej, na terenie klasztoru w Lubiążu funkcjonowała filia firmy Telefunken pod nazwą  „Schlesische Werkstätten Dr. Fürstenau & Co., G.m.b.H.”, która zajmowała się pracami badawczo-rozwojowymi nad nowymi materiałami do radarów. Po wojnie, służby specjalne Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej szukały w rejonie Lubiąża podziemnej fabryki zbrojeniowej. W wyniku szeregu, zakrojonych na szeroką skalę, prac eksploracyjnych z udziałem wojska oraz naukowców, rzekomego obiektu podziemnego nie odnaleziono. Jedynym znaleziskiem, na otarcie łez, okazało się naczynie ceramiczne z kilkuset monetami. Znaleziony skarb został w większości spieniężony przez służby specjalne. Nie był to jednak sukces, ale porażka, gdyż główny cel, w postacie wielkiej podziemnej fabryki nie został odnaleziony. Wraz ze śmiercią inicjatora i koordynatora akcji w Lubiążu, majora kontrwywiadu SB Stanisława Siorka, sprawa Lubiąża medialnie ucichła…

Dolnośląskie Towarzystwo Historyczne nie zamierza szukać w Lubiążu podziemnych obiektów, bo uważamy, że ich tam zwyczajnie nie ma. Nie znaczy to jednak, że Lubiąż pozbawiony jest mrocznych tajemnic… Powojenna historia tego miasta wydaje się być znakomitym scenariuszem na produkcję filmową, gdyż do Lubiąża wkraczają Rosjanie i praktycznie z miejsca zakładają tam obóz filtracyjny dla żołnierzy Armii Czerwonej oraz innych obywateli Związku Radzieckiego, którzy w trakcie wojny mieli kontakty z wrogiem. Nie chcemy tu opisywać jak taka „filtracja” wyglądała, każdy może sobie to wyobrazić sam… Wiadomo powszechnie, że rosyjski żołnierz, który cudem przeżył niemiecką niewolę, bardzo często niestety nie wracał do swojej ojczyzny. Rosjanie wykorzystali w Lubiążu „infrastrukturę śmierci” przejętą od Niemców. Jest to bardzo przykre ale powojenna historia tego miejsca, a konkretnie „filtracja” Rosjan przez Rosjan jest do dziś owiana tajemnicą. W czasach PRL, byliśmy sojusznikiem ZSRR, więc jest to niejako zrozumiałe, że nie wolno było ujawniać zbrodni na obywatelach ZSRR, dokonanych przez katów z tego samego kraju. Od 20 lat nie jesteśmy już uzależnieni od wschodniego brata ale mimo wszystko w tej sprawie panuje przerażająca cisza. „Skarb”, który znalazły służby specjalne PRL poszukując niemieckiego złota ocieka trupim jadem…

Z porównania zdjęć lotniczych wykonanych 7 lutego 1945 przez Niemców oraz tych z lat 50tych wykonanych przez Polaków, obecnie ukrytych w Centralnym Archiwum Wojskowym, wynika jednoznacznie, gdzie należy szukać ociekającego trupim jadem wstydliwego „skarbu”. Nie zamierzamy publikować tych materiałów, liczymy na odzew właścicieli działek, którzy zechcą z nami współpracować. Dysponujemy sprzętem georadarowym, którym bezinwazyjnie można oszacować miejsca pochówku. Do tej pory żadna z instytucji Państwa Polskiego, nie zainteresowała się tą sprawą. Jest to w pewnym sensie zrozumiałe, gdyż „skarb” z Lubiąża mógłby wywołać reperkusje polityczne. Nie chcemy też jako Stowarzyszenie mieszać się w politykę i być wykorzystanym jako narzędzie w rozgrywkach partyjnych (wybory już niedługo a takie „znalezisko” można przecież upolitycznić). Czekamy na odzew mądrych ludzi, którzy chcą poznać prawdę, co działo się w Lubiążu po wojnie…

PS jako argument do kontaktu z nami publikujemy bardzo mały fragment zdjęcie lotniczego, które pokazuje …no właśnie, co to takiego? 😉

Rozliczanie podatków przez Urzędy Skarbowe dobiega powoli końca. W ramach możliwości przekazania 1% podatku na rzecz Organizacji Pożytku Publicznego, na konto Dolnośląskiego Towarzystwa Historycznego, nasi Darczyńcy przekazali nam kwotę 434,30 złotych. W imieniu Zarządu DTH bardzo gorąco dziękujemy za wsparcie jakim Państwo nas obdarzyli. Jest to nie tylko wsparcie finansowe ale przede wszystkim wyraz akceptacji dla naszych działań. Większość naszych Szanownych Darczyńców pochodzi z Dolnego Śląska, ale wspierają nas także mieszkańcy sąsiednich województw jak np. lubuskie oraz tych bardzo odległych jak warmińsko-mazurskie!

Przekazane środki zostaną przeznaczone, zgodnie z ustawą o OPP, na cele statutowe, w naszym przypadku na obsługę serwera oraz naszej strony internetowej, która jest głównym nośnikiem informacji o naszych działaniach. Dla nas, jako członków DTH, otrzymane fundusze to także prestiż, gdyż w tym roku po raz pierwszy mogliśmy przyjmować wpływy z 1% podatku, spełniając przy tym rygorystyczne wymagania Ministerstwa Finansów.

Do końca 2013 planujemy jeszcze kilka ciekawych przedsięwzięć, o czym na pewno poinformujemy na naszej stronie internetowej. Zapraszamy też do naszego newslettera, za pomocą którego będą Państwo na bieżąco informowani o wszystkich pojawiających się informacjach.

Członkowie DTH odwiedzili zabytkową twierdzę – Alte Veste w miejscowości Zirndorf niedaleko Norymbergii, której część podziemna była wykorzystywana, w okresie od 1944 roku do końca wojny, jako miejsce produkcji silników oraz części lotniczych przez firmę Bachmann & Blumenthal. W wyniku nalotów, których skutki były bardzo dotkliwe dla ludności cywilnej oraz przemysłu, większa część firm zbrojeniowych przenosiła swoją produkcję do obiektów podziemnych. W przypadku Alte Veste, była to typowa adaptacja już istniejących kazamat twierdzy, która w tym czasie pełniła funkcję jako punkt obserwacyjny oraz stanowisko obrony przeciwlotniczej dla Norymbergii. Obok twierdzy znajdowała się także wieża obserwacyjna, która została zniszczona przez żołnierzy Wehrmachtu 19 kwietnia 1945.

Obecnie, Alte Veste, stanowi punkt wycieczek, głównie ze względu na znakomite położenie oraz znajdującą się tam restaurację z pięknym widokiem na okolicę. Dodatkowo, niedawno odbudowano zniszczoną wieżę obserwacyjną. Wojenna przeszłość tego miejsca nie jest specjalnie wyeksponowana. Część podziemna, gdzie była produkcja zbrojeniowa nie jest przeznaczona do zwiedzania.

Komentarze i pytania są mile widziane.