2010 – 2019 © DTH Dolnośląskie Towarzystwo Historyczne

Cze 282018
 

Kontynuując tradycję spotykania się w czerwcu z podopiecznymi Centrum Obsługi Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych w Wałbrzychu, ponownie zorganizowaliśmy Dzień Dziecka. Tym razem wspólna zabawa w odkrywanie tajemnic Wałbrzycha rozpoczęła się od zwiedzania Zamku Książ. Chcielibyśmy w tym miejscu bardzo serdecznie podziękować Prezes Spółki Zamek Książ w Wałbrzychu – Pani Annie Żabskiej za możliwość bezpłatnego zwiedzania jednego z najpiękniejszych zamków w Polsce. Podziękowania kierujemy także w stronę Kierownik Działu – Pani Magdaleny Woch za zorganizowanie tego niezapomnianego zwiedzania oraz wspaniałą atmosferę.
Po zwiedzaniu przyszedł czas na posiłek oraz dalsze atrakcje. W strefie rekreacyjnej Hotelu Maria, obok grilla, na łące czekały przygotowane przez nas, zakopane wcześniej, niespodzianki. Wszyscy mogli się wcielić w prawdziwych poszukiwaczy skarbów! Pod okiem doświadczonych, starszych kolegów z Dolnośląskiego Towarzystwa Historycznego, można było się nauczyć jak obsługiwać wykrywacz do metali i skutecznie odnajdywać zakopane monety i inne metalowe przedmioty. Nie robiliśmy mapy zakopanych wcześniej skarbów, więc zabawa była przednia! Bardzo dziękujemy za wspólnie spędzony czas. Wasze uśmiechy i radość na długo pozostaną w naszej pamięci.

 

Kwi 282018
 

Korzystając z zaproszenia otrzymanego od przedstawiciela Komitetu Organizacyjnego – Pana dra hab. Macieja Karczewskiego mieliśmy możliwość uczestnictwa w międzynarodowej wielodyscyplinarnej konferencji poświęconej archeologii obszarów leśnych, która odbyła się w Białowieży. Organizatorami konferencji było kilka instytucji, które zajmują się badaniem oraz ochroną dziedzictwa narodowego, między innymi, Pracownia Paleoekologii i Archeobotaniki Uniwersytetu Gdańskiego,  Pracownia Archeologii Nieodległej Przeszłości Uniwersytetu w Białymstoku oraz Zarząd Główny Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich.

Tematem konferencji była szeroko pojęta archeologia obszarów leśnych, wykłady dotyczyły zarówno czasów prehistorycznych (badania kurhanów z epoki brązu w Smoszewie w Wielkopolsce) jak i bardzo nieodległych, czego przykładem była prelekcja o pozostałościach rakiet V2 na byłym poligonie. Wykładem, który szczególnie nas zainteresował był opis badań prowadzonych na terenie Twierdzy Ossowiec z czasów I wojny światowej z wykorzystaniem techniki LIDAR. Różnorodność tematyczna dała możliwość porównania technik badawczych a także była zaczynem do interesujących dyskusji. W trakcie konferencji zaprezentowano także różne techniki badawcze, od standardowych po analizę zdjęć lotniczych czy wspomniany wcześniej LIDAR.

Podczas konferencji mieliśmy możliwość uczestnictwa w panelach dyskusyjnych. Najwięcej emocji wzbudziła kwestia współpracy pomiędzy środowiskiem archeologów a szeroko pojętym środowiskiem eksploratorów. Jako Dolnośląskie Towarzystwo Historyczne podkreślaliśmy jak ważna jest współpraca stowarzyszeń NGO ze światem naukowym. Podawaliśmy przykłady takiej współpracy i jej wymiernych efektów, nie omieszkaliśmy także wspomnieć o problemach, których także doświadczyliśmy. Dyskusja była bardzo emocjonująca, niektórzy twardo obstawali przy swoich, czasami skrajnych, stanowiskach.

Uważamy, że takie spotkania a co za tym idzie możliwość dyskusji i wysłuchania stanowisk różnych stron są jedyną drogą do efektywnej współpracy i zmiany obecnej sytuacji. Nie spodziewajmy się jednak, że wszystkie bariery i problemy znikną w krótkim czasie. Przed nami wszystkimi jeszcze długa droga…

Lut 252018
 

Z największą przykrością i żalem, jaki można wyrazić słowem pisanym, musimy pożegnać naszego przyjaciela – Krzysztofa Kopija, który odszedł od nas niespodziewanie, pozostawiając głęboką wyrwę w naszych sercach. Krzysiek był nie tylko jednym z członków założycieli naszego stowarzyszenia ale przede wszystkim naszym Bratem, jednym z nas, stosującym zawsze zasadę: jeden za wszystkich, wszyscy za jednego. Przeżyliśmy wspólnie niezliczoną ilość przygód, które ukształtowały nas jako nierozerwalną grupę Przyjaciół. Krzysiek był tym, którego pomysłowość i niezwykły zmysł improwizacji, pozwalały na dotarcie tam, gdzie teoretycznie się nie dało dotrzeć. Zawsze miał w sobie mnóstwo niewyczerpanej, zdawałoby się, energii, która pchała go do działania, nawet, kiedy inni kręcili głową, że coś jest niemożliwe do zrobienia. Nie bał się wyzwań; wspólnie, wiele razy przeżywaliśmy niebezpieczne momenty, których nie można opisać. Jego poczucie humoru oraz radość przeżywania każdej chwili sprawiały, że nasze spotkania były wyjątkowe. Zawsze uśmiechnięty, pełny energii, stwarzał wyjątkową atmosferę braterstwa i jedności. Ten kto tego nigdy nie zaznał, przypuszczalnie, nigdy tego nie zrozumie. Nie wstydzimy się naszych łez, bo odszedł od nas wspaniały Przyjaciel, który na zawsze pozostanie w naszym sercu.

Ceremonia pogrzebowa odbędzie się we wtorek, 27 lutego, o godzinie 15.20 na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu.

Przyjaciele z Dolnośląskiego Towarzystwa Historycznego

 

 

Sie 162017
 

Święty Maternus (zm. ok. 328) – pierwszy biskup Kolonii, również Trewiru i Tongerenu, apostoł Alzacji, jest patronem lubomierskiego kościoła i parafii. W kalendarzu liturgicznym jego święto przypada na dzień 14 września. W tym roku w Lubomierzu będzie mieć miejsce bardzo ważne wydarzenie, jakim jest sprowadzenie relikwii św. Maternusa, które odtąd przechowywane będą w tutejszym kościele. Planujemy z uświetnić tę okoliczność, a zarazem oddać liturgicznie cześć Patronowi poprzez wykonanie dedykowanego mu oficjum.

Dzięki pomocy prof. Davida Hileya z Ratyzbony (Regensburg) udało się zdobyć muzyczno-liturgiczny materiał – kopię średniowiecznego rękopisu z archiwum biskupiego w Trewirze (Trier) zawierającego całodobowe oficjum o św. Maternusie. Składają się nań dedykowane mu antyfony, responsoria, hymny, wersykuły wraz ze stosownym układem psalmów. Układają się one w cykl: pierwsze nieszpory, kompleta, matutinum, jutrznia, godziny mniejsze oraz drugie nieszpory. W ramach obchodów dnia św. Maternusa i sprowadzenia jego relikwii, planujemy wykonać łacińskie, gregoriańskie nieszpory, 13 września wieczorem. Do wykonania tych nieszporów zaprosiliśmy zespół Schola Gregoriana Silesiensis pod kierownictwem kantora Roberta Pożarskiego (http://www.ssgs.pl), który podjął się też zadania rekonstrukcji całej formy, przeprowadzenia prób ze swoim zespołem i ich poprowadzenia jako kantor.
Nieszpory to modlitwa Kościoła powszechnego. Ich forma – złożona zarówno ze śpiewów wysoce specjalistycznych (responsoria, lekcje), jak i prostych, dostępnych każdemu (prosta psalmodia, Magnificat) – zakłada włączenie w ich wykonanie (odprawienie) również miejscowych parafian, jak i młodzieży (uczniowie szkoły muzycznej w Jeleniej Górze) nadając wydarzeniu, oprócz aspektu artystycznego, charakter modlitewny i wspólnotowy. Mamy jednocześnie nadzieję, iż wydarzenie to zapoczątkuje regularną muzyczno-liturgiczną działalność nawiązującą do 600-letniej tradycji lubomierskiego klasztoru benedyktynek i szerzej – Dolnego Śląska, która będzie prowadzona w Lubomierzu (warsztaty liturgiczno-muzyczne, kursy muzyczne, spotkania, konferencje) w oparciu o dawny klasztor ss. benedyktynek oraz wielki duchowy i materialny potencjał tego miejsca.

Sie 022017
 

W czerwcu 2017 roku Piotr Maszkowski – redaktor prowadzący program telewizyjny pod tytułem „Poszukiwacze zaginionej prawdy”, wyprodukowany na zlecenie History Channel (a także ówczesny redaktor naczelny miesięcznika „Odkrywca”), zaproponował członkom naszego stowarzyszenia udział w programie opowiadającym o wojennych losach klasztoru w Lubiążu. Podczas realizacji tego programu ujawniliśmy posiadane przez nas plany tego obiektu oraz fakt istnienia niedostępnych pomieszczeń. Studiując plany na miejscu, stwierdziliśmy istnienie pomieszczenia odciętego od korytarza przez szyb windowy. Ekipie filmowej i DTH wydało się to interesujące. Na miejscu w sąsiednim pomieszczeniu odkryliśmy istniejącą niewielką dziurę do odciętego pomieszczenia. Ciekawość oraz swobodny dostęp do tego pomieszczenia spowodowała, że weszliśmy do środka i tam, pod częściowo zerwaną drewnianą podłogą, znaleźliśmy wśród różnych innych przedmiotów, oryginalne dokumenty z czasów wojny miedzy innymi na temat prowadzonych badań nad techniką radarową.

Nasze wspólne odkrycie zostało zgłoszone do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. W niedługim czasie po zgłoszeniu komisja złożona z przedstawicieli WKZ, Archiwum Państwowego we Wrocławiu oraz Fundacji Lubiąż oceniła znalezisko. Z przekazanej nam telefonicznie informacji wynika, że pracownicy Archiwum Państwowego znaleźli na miejscu 2 dokumenty, które po oczyszczeniu mają być dostępne do wglądu w siedzibie AP we Wrocławiu. To pokazuje jak mało zbadanym obiektem jest jeszcze klasztor w Lubiążu.